Бібліятэкі
Калісьці нямецкі пісьменнік Герман Гесэ пачаў свой твор “Кніжны чалавек” словамі “Жыў-быў чалавек, які ад жыццёвых бураў, што яго палохалі, яшчэ ў раннім юнацтве знайшоў сховішча ў кнігах”.
Ну, я таксама магу назваць сябе чалавекам кніжным. Можа, не ў тым сэнсе, што ад усяго хаваюся на старонках, ды як ты ў нашых варунках схаваешся, але што ў “сур’ёзных дарослых выдумках, якімі з’яўляецца літаратура”, знаходжу падтрымку – тое праўда.
А што хацець… З пяці гадоў — па бібліятэках. Запісвалася адразу ў некалькі. Бо ў мяне была дрэнная звычка – прачытваць усе прынесеныя кнігі за адзін раз. Тры, пяць кніжачак… Ад казак народаў свету да энтамалогіі для дзяцей. Развалюся на канапе – і пачынаецца насалода аж да ночы…













